Zondag 22 juli Namur – Visé

“Ik wil naar huis” was het eerste dat ik tegen Hannie zei vanmorgen, en gelukkig zei ze “ik ook” en dat komt mooi uit als je op deze dag 12 ½ wk. getrouwd bent.

We staan gewoon op en doen de gewone dingen en vertellen het ook gewoon aan Erny en die begrijpt dat zodat ze tegen 9 u. met haar rolkoffer en tassen ons uit staat te wuiven. Zij op weg naar het station en wij naar de sluis. Fijn om samen gevaren te hebben en dierbaar, maar ook nu weer makkelijk samen in de vertrouwde patronen.

De eerste sluis vaart in als wij aankomen. Een “commerce’ en een scheepje uit Wageningen.

Dit wordt het konvooi van de dag. Elke 15-20 km een sluis en dan kijken of we de commerce bij kunnen houden. Intussen genieten want daartoe zijn wij op aard en op water. ’t Is toch weer mooier dan we hadden onthouden. Ook wel wat rommel en wrakkige schepen maar toch, en geleidelijk aan meer grote industrie.

En dan geeft de Kyra-of-zo gas. Vliegt 500 m. weg. Dat vraagt om gas en dat hebben we nog, dus de DAF even de spikes in het gravel en zo komen we toch weer samen in de sluis, zelfs met Wageningen die aan de gasgrens was.

Intussen plekjes gezien die we geadviseerd kregen en die de moeite waard zijn voor de volgende keer (!) omhoog of omlaag.

Als we de laatste sluis boven Luik door zijn kan het gas eraf, ook bij de Kyra en zo tuffelen we door en langs Luik.

Bij het begin van het Albertkanaal vastgemaakt voor een Joppie-loopje en daarna weer verder. Het Albertkanaal is erg opgeknapt. Florerende bedrijven of in opbouw en verder een lange kade met bolders over kilometers.

Ons plan is om overmorgen ’s avonds in Arnhem te zijn en dan moeten we kilometers en uren maken. Dat doen we.

In mijn geheugen heb ik een boomrijk plaatje van de verbindingssluis met de Maas thv Visé en dat is er ook. Picknickers, bomen, een camper, een rollator, en golven van een klotsbak. Een spoorbrug die ws onderdeel is van de IJzeren Rijn, dus veel goederentreinen…

We vieren ons feestje met een mooie Beaujolais bij magret de canard, gebakken krieltjes, grote tomaten, avocado-salade, en een mooie wandeling als dessert langs het idyllische verbindingskanaal met de Maas. Een plekje om te onthouden!

Donkere luchten, rookwolken, een paar druppels: bar, maar het blijft broeierig heet.

Morgen vroeg op en mijlen maken. Venlo? Overmorgen thuis lonkt.

Hoe komt dat toch? We hebben dit al een paar keer gezien. We hebben veel goeds en dierbaars om naar huis te gaan. Later dit jaar komen we weer in Luik voor een concert van Yves Duteil. De haven in de Pieterplas had geen plaats. Beneden Maasbracht is Venlo de eerste optie. Wat moet je dan? Ook als Joppie: liever Bobby dan golven.

En mijn vader is ook blij als ik er weer ben.

Ik heb zelfs al een to-do-lijst gemaakt voor Arnhem….. dus.

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *