Donderdag 12 juli Consenvoye – Dun-sur-Meuse

Wakker als wij zijn liggen we om 9 u. in de sluis want de mevrouw is er en wij zijn er ook. Ponton dat meegaat met dalen. Soort drijfbolder. Meedraaien wordt gewaardeerd. En verder. Prachtig kijken we nu met het licht mee over de uiterwaarden van de vrije Maas die aan bakboord stroomt. Wij meestal hoger in het canal. Koeien met vleiende Hollandse invloeden liggen op zandbanken of baden pootje. Geen tegen- noch meeliggers. Dus gemakkelijk naar Dun-sur-Meuse. Eerst een ponton geprobeerd dat er nog wel lag maar zonder verbinding met de wereld. Dan maar door de sluis die eindelijk weer eens met het doosje bediend moet worden.

Vanuit de sluis al uitzicht op een plekje aan de drijfsteiger. Alle aanwezigen met de kop naar ’t zuiden maar wij gaan naar huis dus de kop die kant uit..

En dan doen we het weer eens fout: rond half twee de wal op voor rondwandelen en inkopen. Dus is ’t te warm en dus is alles dicht. God straft en dus moet Hannie op foute schoenen klimmen om de kerk en het fort te bereiken dat op mooie hoogte ligt.

vanaf de kerk de Maas met de Hielkje r.o.

Daarna de rest: camping waar ik 50 jaar geleden stond met de KIP-caravan van mijn ouders (zij waren er ook bij), de Coccinelle (supermarkt gericht op campinggasten en op ons). Als die om half drie opent heeft Hannie haar ijsje gehad en kunnen we inslaan en weer aan boord.

Hannie krabt schuurt en lakt het stuurhuis terwijl ik de Maas af skiff, en weer terug. Eindelijk weer eens. We hebben de rust weer gevonden.

Restje bami met pindasaus en mata sapi, en salade.

Tankstation voor morgen besproken en even wandelend beoordeeld. Zal wel weer prijzig zijn maar we zijn een vogeltje voor de poes. Ik verwacht 300 liter voor 1,65/l. Morgen doe ik verslag,

We willen vuurwerkvermijdend varen vanwege 14 juli, en ook niet in voetbalgekte komen de 15e , dat vraagt een programma. Dat hebben we maar dan belt Paul die in de buurt is. We zien wat we kunnen doen en het lijkt gezellig dus ws over een dag of twee in de buurt van Sedan. Morgen voorbij Stenay? Het schijnt weer erg warm te worden….

Zwemmen na het roeien was heerlijk!

En terwijl ik dit tik blaast de ventilator frisse wind om mij heen.

Toch keek ik vandaag even in Kuifje en de Geheimzinnige Ster waarin de aarde opgewarmd wordt met allerlei gevolgen. Ook dat is goed afgelopen…. Wij houden het hoofd koel en de blik vooruit.

Woensdag 11 juli Belleville – Consenvoye

Als Hannie terugkomt van de ochtendwandeling is er nog geen scheepje voorbijgevaren richting noord dus trossen los. Vetpot staat strak, motorolie is op niveau evenals dat van de keerkoppeling. Filters helder en bilge onveranderd. Alles in orde.

Half negen richting de eerste sluis. Prachtig perspectief door zon, schaduw en ochtendnevel. De kleine Maas steeds dichtbij.

Sluizen met hun wachters staan steeds klaar. Na 10 u. onze chocoladebom bij de koffie….

We draaien mee bij de sluizen die allemaal met de hand bediend worden hier. Meestal jonge vakantiekrachten maar zo hier en daar ook oudgedienden.

Gisteren werkt nog door: ik zie de heuvels die Frans waren en de andere die Duits waren. Onneembare vestingen honderd jaar geleden

In Consenvoye maken we vast aan de kade, bekend plekje.

Ik ga op de fiets een Duits kerkhof bezoeken waar Kohl en Mitterand een basis voor “ Europa” zagen. Indrukwekkend.

Terug aan boord de boegschroefaandrijving ontwaterd, de accubank water gegeven. Hannie schuurt en lakt het stuurhuis. Mooi.

De haast is er gelukkig weer uit nu het weer beter gaat met mijn vader, en de waterstand in de Maas lijkt voldoende en stabiel genoeg.

We puzzelen over een ligplaats zonder vuurwerk op de 14e en zonder voetbaloverlast de 15e. Dat betekent kleine vaardagen met muziek, wandelen, fietsen en lezen. Zo missen we grotere steden en vuurwerk.

We kunnen het nog en weer! Morgen niet verder dan Dun-sur-Meuse.

Inmiddels Miah Persson met Mozart-aria’s als indrukwekkende achtergrond: prachtig, vooral “Ruhe sanft mein holdes leben”.

Medelandse kruisers zijn van de partij. Ruimte genoeg. Morgen weer water tanken en dus eerst de was gedaan en lekker gedoucht.

Requiem van Verdi nog te pakken gehad t/m Sanctus. Kan nog wat aandacht gebruiken….

Nu rust en vrede.

Dinsdag 10 juli Troyon – Belleville (Verdun)

Met de vaarboom Hielkje in de vaargeul gedrukt om niet van het begin af aan waterplanten te verzamelen. 9 u. bij de eerste sluis en die draait vlot. Hannie aan de kant met Joppie om ruim 2 km naar Ambly te lopen waar je van die heerlijke Paris-Brest taartjes kunt kopen. Dus vaar ik heel rustig en dan belt ze dat ik door moet varen want de sluis ligt open op mij te wachten. En dat doe ik dan en dan heeft ze heerlijke appelflappen van de bakker die alleen in de weekends de Paris-Brest maakt. Ook goed. Verder.

Allemaal handbediende sluizen en zo af en toe forse zuiging boven de 7 km/u door ondiepte en afgekalfde oevers.

De sluizen worden bemand door jonge mensen die het op prijs stellen als we meehelpen met draaien. De één vindt het druk met “al zes schepen” en de ander niet.

Het gaat vlot en zo zijn we tegen 14 u. aan het ponton in Belville. Verdun had nog gekund maar begon al dubbel te liggen.

Ik dan op de fiets de heuvel op naar het museum en het ossuarium van de Grande Guerre. Stevige klim maar goede fiets en ik deed het ook goed al zeg ik het zelf.

Het blijft indruk op mij maken hoe het kon dat honderdduizenden mannen naar het front gingen met de wetenschap dat de kans op terugkeer klein was. Modder, eindeloos geknal, kadavers van mensen en bekenden. En een resultaat van niks. Bizar.

Met de fiets ben ik snel weer aan boord maar er nog even mee bezig. Hannie heeft de voorkant van het houten deel van het stuurhuis te pakken genomen en dat is mooi, ook geworden.

Uit eten aan de kade met de terrassen in voetbalstemming: Frankrijk – België. We horen ’t wel en het blijft lang stil…..

Watertank gevuld en globaal plan gemaakt: gewoon doorgaan. Consenvoye? Verder? ’t Gaat hard zat zo. Nu nog maar een keer het Sanctus van Verdi. Mooi.

Maandag 9 juli Euville – Troyon

Weer zo’n zonnige start van de dag. Even zwemmen en dan na het ontbijt op de sluis af en die gaat net iemand naar ons toe schutten. Ook goed.
Daarna rustig gevaren naar Commercy. Vastgemaakt aan de Aldi-kade en boodschappen gedaan. Makkelijk maar niet mooi en dus weer verder want Commercy kennen we: prachtig maar niet voor nu en weer.

Het kanaal is soms de prille Maas en soms een kanaal. Planten, veel waterplanten, mooie uitzichten en doorkijkjes. Veel opvaart, en wij gaan omlaag. Steeds twee kruisers die samen schutten. Soort ANWB-stelletjes.

In Sampigny vastgemaakt aan een vrij ponton want de vaart was eruit: veel gras van de schroefas geplukt al zwemmend. Verder. Uitwijken met een draaiende schroef vraagt om grasvangst dus wij proberen dat rustig te doen, maar dat geldt niet voor alle opvaart. Meest Nederlandse kruisers en veel witte broeken….

In Koeur la Petite het plekje gezien dat ons door S&E werd aangeraden maar het is nog te vroeg. Zo varen we door St. Mihiel waar het ponton om 14 u al vol ligt, zelfs dubbel. Leuk om herkenningspunten te vinden. Les Dames de la Meuse: de rotsen onder St. M. Blijft prachtig!

De Maas komt erbij en gaat er weer vanaf. De sluizen zijn plots weer hand-bediend en dus meedraaien en dat vinden we leuk.

Bij Lacroix-sur-Meuse herkennen we de plek waar BoZ ooit een poging deed om voor ons te komen. Nu ligt het vol witte kruisers. Verder, want er komen mogelijkheden voor schepen zoals die van ons die geen stroom noch water wensen maar rust en stilte. Dat vinden we 2 km boven Troyon. Picknicktafels, vuilnisbak en BBQ maar geen makkelijke verbinding met de wereld. Goed voor ons en voor die kleine (Joppie).

Na een soort bami-maaltijd wandel ik toch met hem langs en door een korenveld naar een monument voor de verdedigers van Fort Troyon in augustus 1914. Ze hebben het niet gered.

Langzaam wordt het vaarwater weer schoon, en zwemwater. Morgen weer schroefasinspectie en dan naar Verdun.

Sanctus van Verdi begint een basis te krijgen. Mooi en heftig.

7 en 8 juli Jarville-la-Malgrange – Toul – Ville Issey

Nog even snel wat vergeten boodschappen en dan de trossen los naar het centrum van Nancy, want dat willen we ondanks de hogere versnelling toch wel even zien. Vastgemaakt in een gaatje in de jachthaven en ons netjes gemeld bij de havenmeester. Die kan ondanks lijstjes en bijna te volgen denkpatronen ons toch alleen maar een fijne paar uur in Nancy wensen zonder financiële gevolgen. Hij vindt het wel vreemd en dat is het ook natuurlijk.

In een paar uur erg genoten van deze prachtige stad met als kroonjuweel de Place Stanislas

Place Stanislas

en de omgeving daar. Café au lait met taart, rondgang, traction gespot. We komen nog een keer terug.Op weg naar Toul en dat is wel even varen. De sluizen en bruggen tot de Moselle draaien vlot maar op de rivier slaat de traagheid toe. Drie dikke sluizen kosten ons uren wegens langzaam schutten, wachten op andere scheepjes en enig water tekort. we om 16.45 uit de laatste komen hebben we nog krappe tijd om boven sluis 25 in Toul te komen om Sasja en Ekko te zien. Gassen, snelle manoeuvres, alle ervaring inzetten die we hebben en zo doen we in 3 kwartier 4 sluizen en een brug en met een beetje medewerking van de sluismevrouw lukt het precies. Pffff.

We liggen nog maar net vast of we gaan met Ekko naar een wijnproeverij op 50 m. Heerlijk en betaalbaar. We slaan wat in voor thuis: Mystic Gris de Toul.

En dan op de Cinclus met een heerlijke lamsbout en allerlei lekkers eromheen en een niet-tegenvallende-Gigondas is het leven goed.

Nog even om de kaarten gezeten en ervaringen en ligplekken uitgewisseld. Oogjes toe.

Zondag 8 juli           Toul – Ville Issey

Ondanks een lawaaiig havenfeest achter ons toch als twee roosjes geslapen. Verse croissants, eitje. Zondag. Toul zou opgeknapt zijn dus dat moeten we even controleren en ja: veel bloemen en bloembakken en mooiere straatjes. We lopen langs de Église, vinden na een omweg de Cathedrale waar de generale plaatsvind van het Bachfestival. “Jesu, meine freude” klinkt prachtig door de openstaande deuren, en binnen ook.

Belendend Hotel de Ville. Vast vroeger een paleis geweest. Terug aan boord S&E op de koffie en nog ervaringen uitgewisseld. En dan plots een zichtbare sluiswachter, sluis besproken: weg! Na warm afscheid.

Zo varen we rond half twaalf de sluizentrap op naar de tunnel van Foug. Vier stijgsluizen per uur en dan de tunnel in, door en uit. Nu naar huis alleen nog maar omlaag. De sluiswachter waarschuwt voor lage waterstand: 1.20 en dat is voor ons genoeg. Wel doorvaren want het gaat niet regenen.

Voorbij Pagny, waar we de vorige keer lagen, passeren we het kanaal naar de Marne. Wij gaan rechtdoor het Canal de l’Est (Meuse) in, langs de kalkfabriek, vier sluizen door en dan een ligplek zoeken. Die vinden we in Ville Issey, boven de sluis. Kwart voor vijf. Motor uit en wij ook. Vanavond zalm met salade en brood. En een rustige avond.

Vader gebeld en daar is het weer rustiger maar niet stabiel. Ws. in drie weken thuis. Rustig aan maar vlug een beetje…..

Hij is een stuk opgeknapt na het bezoek van Sander en Sascha met Indra. Helemaal gesmolten. Dat helpt. En ons ook. Avondrust.

Vrijdag 6 juli Bauzemont – Nancy

Vannacht geen regen meer gehoord. De zon schijnt weer. Er is een nevel en een van veel vocht zwangere lucht.

hoog gelegen in Bauzemont

Los na ’t ontbijt om water te tanken in Einville. Dat is een beetje passen en meten maar de jeton doet z’n werk en zo hebben we 300 liter erbij en daarmee is de watertank weer vol. We zijn kennelijk zuinig genoeg.

Verder. We komen alleen maar opvaart tegen. Afvaart zoals wij is er vrijwel niet omdat het de richting naar huis is, en dat geldt bijna alleen voor ons. Veel Nederlanders die hard varen!

En dan zien we Bertus en Enneke vastmaken in Sommerviller. Ze roepen dat Felix en El op ons wachten in Varangéville. Gezellig en van alles uitgewisseld. Lekkere soep, Tiramisu en notentaart van El! En Felix leert mij hoe ik het drukvat van mijn waterpomp op druk kan houden, en zelfs komen we er samen uit hoe de voor-wc en de dekwas ’t weer doen door de anti-hevelbocht van de spoelwaterleiding iets losser te draaien. We snappen het niet maar het werkt wèl!

Om 15 u. weer verder. Wij naar hun plekje bij Nancy bij Jarville la Malgrange. Lekker onder de bomen. En nu Nancy in? Nee. We trekken het niet. Slecht geslapen nav piekerans over mijn vader. Warm. Getoeter en gejuich om ons heen omdat Les Bleus de halve finale bereiken. Dan maar beter niet een stadscentrum in.

Boodschappen in de nabijgelegen Intermarché. Gewokte garnalen, brood en aïoli, salade. Donkere luchten en een regenboog maar hier geen drup.

Morgen zien we Ekko en Sasja in Toul, ondanks ons hoge tempo: de BGV (bateau grande vitesse). Zo zijn we en zo zal het wel blijven maar nu ook vanwege een hogere versnelling om weer in Nederland te komen wegens mijn vader.

Morgen misschien toch even Nancy in terwijl het nog koel is en dan door naar Toul.

mooiste plaatje van vandaag: Vader ((97 j.), Sander en Indra

Donderdag 5 juli Réchicourt – Bauzemont

Terwijl het Hemelse Gerecht zich ontfermt over onze benauwde veste met eindelijk een stortbui laat ik deze dag passeren.

De lijkenlucht ontvlucht want die was er vanmorgen nog en naar de eerste sluis omlaag gevaren: 15 m omlaag! Er komt net een tupje uit dus wij wachten op groen, maar nee. De sluisbaas is niet erg communicatief. Pas als er een bootje achter ons nadert gaat het licht op groen. Had dat

even gezegd… Gezellig samen de schoorsteen in en na 10 min. er weer uit via het luikje.

Mooi landschap met glooiende heuvels, zonneblommen die de zon zoeken maar het is fris vandaag en bewolkt. Twee purperreigers gezien, weer veel wouwen en misschien twee visarenden.

Veel hardvarende tegenliggers, vooral Nederlands… en al drinkwaterzoekend geconfronteerd met privatisering: geen VNF-exploitatie en dus muntjes en die kun je alleen krijgen als je er om half zes bent. We hebben genoeg om een was te doen.

Zo belanden we in Bauzemont na de sluis. Mooi plakje bij oude huizen en uitzicht.
Wandelschoenen aan en paar uur gewandeld naar Einville-au-Jard voor de boodschappen en alvast een muntje voor drinkwater morgen.

Onrust op het vader-front maakt dat ik moet nadenken over snelle repatriëring of onderbreking maar we gaan nog even door.

Morgen bijpraten met Felix en El. Ergens tussen hier en Nancy.

Vanavond? Mijmeren, lezen en muziek. Geen dvd gekeken, ook geen behoefte aan.

Ritme van de regen, eindelijk, ook mooi!

Woensdag 4 juli Lutzelbourg – Réchicourt

We liggen zo dicht bij een mooie boswandeling dat we daarmee beginnen. Omhoog en door allerlei begroeiing: naald en loof, en rotsen, gras en varens. Helemaal Joppie-tijd maar aan alles komt een eind want we willen ook varen en vandaag staan kunstwerken op ’t programma: hellend vlak van Arzviller en twee tunnels.

Eerst nog langs Lutzelbourg, een beetje popperig maar mooi kanaalplaatsje met ook weer een tupjes-verhuurbedrijf.

Het is nog rustig op het water. We zijn vlot onderaan de “lift”. Twee jachtjes gaan voor en daarna wij? Nee, eerst de rondvaartboot. Dat is even kniezen maar ’t is mooi zat. Intussen komen M&M ook aan, dus uiteindelijk gaan we samen in de bak. Belevenis! De lift draait alleen maar op toerisme, geen spits meer hier sinds de lift er twee jaar uit heeft gelegen wegens een ongeluk met schade. Hoe lang blijft dit nog?

We ontstijgen de beboste hellingen en varen een 35 km lang scheidingspand in. Betonbak tegen de berg aan met de oude sluizentrap nog naast ons. We gingen

de schepenlift

45 m omhoog. Dat waren vroeger 17 sluizen….

Bovengekomen M&M uitgezwaaid. Die blijven achter en wij gaan verder twee tunnels in: 2306 en 475 meter. Hannie stuurt in een streep. De waterscheiding over.

Daarna is het landschap vlakker, akkers, heuvels, een fabriek. Veel bootjesverhuurbedrijven maar de meeste bootjes zijn “thuis” en dat scheelt in de drukte.

Niet veel acceptabele aanlegplaatsen, en schuine betonoevers met een betonrand net onder water. Plaatsen met X-en zoals Xouaxange (Koekange /Kockengen), en Gondrexange. Dat is Lotharingen. De Vogezen voorbij. Op naar het Saarland, en h

et stroomgebied van de Moezel, en daarna de Maas.

Dus varen we zo’n 35 km

tot we na de kruising met het kanaal naar de Saar een plekje vinden aan een soort afgezonken vloeddeur. Helemaal goed voor ons, afgezien van een lijkenlucht ergens in de bosjes. Joppie durft er niet langs en wij zijn maar niet gaan zoeken.

Morgen de diepste dip die we in een spitsensluis kunnen maken, en daarna verder afzakken richting Nancy.

Indrukwekkende wolken en dreigende formaties maar wij horen ’t wat rommelen i

n de verte en er vallen twaalf druppels. Had meer mogen zijn.

Voldaan. Rust. Joppie blij.

Requiem van Verdi te pakken genomen en dat begint iets te worden. Restje kipcurry van gisteren met melon au jambon vooraf.

Geen prik dus rustig. Overmorgen Felix en El? En daarna Ekko en Sasja? Gezellig vooruitzicht.

Dinsdag 3 juli Hochfelden – Lutzelbourg

Zit ik dit in te toetsen met het Requiem van Mozart aan, en net samen met Hannie het Pater Noster van Verdi gezongen. Mooi.

Een bewogen dag niet alleen vanwege de verplaatsing door het varen maar ook door contact met mijn 97-jarige vader die de grenzen in zijn leven beleeft en spartelt aan de draad als “die Forelle”. Niet ziek maar het leven moe en iedereen is er niet…. Wij zoeken onze weg.

Onze Fransen heten Monic en Marc (M&M) nadat we gisteren un verre hebben gedronken. Gezellig. Zij zijn al weg als wij wakker zijn. Toch om 8 u. trossen los want het is lekker vaarweer en er liggen wat tupjes ook aan de start… Zo gaat het wisselend vlot via gekoppelde sluizen naar hogerop: Saverne. Prachtig stadje met immens paleis en ruime mogelijkheden om vast te maken aan de kades van de verhuurder (Nichols). M&M liggen er ook. Wij aan de kant, genieten, op zoek naar koriander maar niet gevonden…. Toch mooi, maar om half twee losgemaakt met twee tupjes in de achteruitkijkspiegel. Net langs de Baron de l’Ecluse die losmaakt met Popeye op ’t voordek. Zo kan ’t gaan. Bij de sluis een dikke tup voor ons. Spitsuur maar we komen verder.

Saverne

Door een prachtig nauw en begroeid dal met steile oevers, ook trein en auto, varen we de gekoppelde sluizen-trap door. Niet vlot maar gestaag. Warm, en fantasieën over vastmaken.

Dat doen we na sluis 25 aan een mooie kade. In de zon, maar we zetten de ventilator en alle kleden in en zo hebben we het goed.

Na een heerlijke curry met kip het Pater Noster geoefend dus en zo valt de avond. Morgen de laatste sluizen omhoog om over de Vogezen te komen, inclusief het Hellend Vlak van Arzviller, en dan 30 km zonder sluizen! Richting Nancy, maar dat is toekomst.

Elke dag varen is heerlijk en dat al acht weken lang en misschien wel meer dan 400 sluizen? We blijven ervan genieten, maar wentelen ons in de wetenschap dat het thuis ook heerlijk is. Kan ’t beter?

Maandag 2 juli Eschau – Hochfelden

Boodschappen met het Joppie-karretje want de Lidl is zo dichtbij dus van alles weer voldoende in huis. Dan de Hielkje vrijgevaren van de kant en nog even zwemmend gecontroleerd op gras en dat viel mee. Gang erin en naar Strasbourg, door de platanen-allee.

Vlot gevaren. Geen teleurstelling omdat we van gisteren al wisten dat we niet door Strasbourg mogen varen. Brug en sluis draaien vlot en zo komen we via een stedenbouwkundig en architectonisch prachtig nieuw havenkwartier in de jachtjeshaven die ons niet erg bevalt. Goeie beslissing geweest.

Cruise-schepen, VNF-werkschepen, we passeren alles en komen zo in het Canal de la Marne au Rhin en dat gaat niet anders dan via het Europees Parlement en dat is zichtbaar. Indrukwekkend!

 

Verder, breed kanaal met zo hier en daar spitsenhavens op plekken die wel iets voor ons leken op de kaart…. Het is erg warm dus varen geeft verkoeling. Dan maar een sluizentrap van vijf en dat gaat vlot. Na 40 km en 15 sluizen liggen we rustig achter onze “voor-Fransen” in Hochfelden.

Het landschap is mooi heuvelachtig, lieflijk geworden. We gaan weer richting heuvelen. Het Zwarte Woud is ver achter ons en de Vogezen lokken.

Elke sluis 2,5 m omhoog en nog 45 te gaan. Dan gaan we in de schepenlift en weer dalen naar de Maas. Over waterscheidingen gesproken.
Babbeltje met de Fransen, Pater Noster herhaald, kip aan ’t spit.

We zijn op de terugweg. Raar maar waar. En we verlangen naar huis terwijl elke dag hier heerlijk is. Wat een rijkdom!