Vrijdag 18 mei Arleux – Ruyaulcourt (sud)

Wakker, hondje uit, ontbijt op tafel en dan zitten we middenin een rij schepen die sluis 1, richting ’t zuiden in willen. Allemaal pousseurs (2 gekoppelde spitsen, dus samen 80 meter lang) dus daar passen wij niet bij in de sluis. Wachten en marifoonwerk. Zo komen we langs de Sherpa, een oranje (!) pousseur uit België die ons langszij vraagt en zo aan de remmingen kan wachten. Hij maakt een praatje, geeft complimenten, en vertelt dat hij een stevige tjalk zoekt om in te wonen, met ramen in de romp…. Daar hebben wij gemengde gevoelens over maar we gaan hem helpen, en dus contact met Ando, en een tip. Ons plan om vandaag naar Péronne te varen wordt met vriendelijk hoongelach begroet. Bij lange na niet. Veel te druk dus dat halen we nooit. Maar 2 jaar geleden lukte dat gemakkelijk en dat was dus enorm geluk. We zien wel. Steeds zit de sluis tegen. Diepgeladen schepen varen tergend langzaam uit. En beroepsvaart gaat misschien een beetje voor…

De tunnel van Ruyaulcourt (4,3 km) kost ook tijd, en wat onzekerheid halverwege bij de passeerstrook maar uiteindelijk zijn we tegen vijf uur de tunnel uit. Vastgemaakt aan de uiterste punt van de wachtstrook en dan komt er een dikke aso vol vaart die ons los van de kant zuigt waardoor een tros half door gaat. Weer vastgemaakt en genoten van de zon en de rust. Dan volgen twee pousseurs, hele families, die hier ook komen overnachten. En uiteindelijk komt de Sherpa nog de tunnel uit, en vaart ons voorbij. Die zien we misschien wel weer.

Joppie-walk, piano, lezen, rust en ws morgen Péronne…

 

Donderdag 17 mei Valenciennes – Arleux

Uitgeduwd en –gezwaaid door de havenmeester die zijn scheepje op de Sambre heeft liggen, varen we de Escaut weer op rond 9 u. met verse croissants achter de kiezen en een zacht gekookt eitje.

Een paar sluizen te doen op weg naar ons einddoel: Arleux.

Aan beide oevers ladende schepen, en een lossende spits die in onmacht lijkt te liggen. Achter ons de “Red Bull”, en zo gedraagt hij zich ook: komt na ons de sluis binnen, laat zijn schroef draaien en vaart rakelings langs ons zonder overleg als eerste eruit. En dan gas erop maar bij de volgende sluis moet-ie op ons wachten. Daarna laten we hem gaan. Rustig. Mede ingegeven door de koop van ons vignet: 3 maanden varen kost 10 euro minder dan een heel jaar. Dus een heel jaar gekocht. Je kunnie-wete. En dat heet dan Liberté! Zo varen we bevrijd van dilemma’s door. Een weekje later thuis? Geeft niet. Wel moet de buurttuin op orde en de dingen gezongen maar dat kan niet van stress afhangen toch?

We zien weer eens een dood pelsdier drijven, ws een ree. Steile oevers en toch veel groen hier in Noord-Frankrijk. Triest.

Beland in Arleux, een ons bekend spitsencentrum. Een soort Maasbracht. Er liggen er minder dan de vorige keer maar toch. Ook te koop. Vele pousseurs gaan voorbij. We wandelen langs de eerste sluis van het Canal du Nord en zien hoe zuinig ze met water omgaan, en hoe ondiep ’t is. Morgen wij.

De wandeling voltooid langs meertjes, eendenkooien en het Canal de la Sensée. Joppie moe, wij voldaan. Boodschappen op de fiets. Bavette mmmmm. Ondergaande zon en de rust dat wij weten wat we willen: iets na de 27e Reims voorbij en dan ons Doubs-plan volgen. Daarvoor de Sambre op zover als ’t kan, en weer terug. Morgen naar Péronne en overmorgen daar het museum van La Grande Guerre bezoeken.

Vanaf de aankoop van het vignet voelen wij ons toch iets vrijer: Liberté!

 

Woensdag 16 mei Blaton – Valenciennes

De buurman laat zijn katten uit, het gras op de oever wordt gemaaid, schepen varen voorbij en Hannie laat Joppie uit terwijl ik het ontbijt klaarmaak. Afvaart tegen 9 u. en dan zitten we al snel achter een diep geladen Belg. Dan maar iets rustiger aan want inhalen kan maar wordt niet erg gewaardeerd wegens “voorkruipen” in de eerstvolgende sluis. Via de marifoon horen we dat er in het Vlaamse deel van België op vrijwel alle sluizen wordt gestaakt. Op onze AIS zien we de schepen bij Doornik vastlopen. Hoe zal dat bij ons gaan? Die dikke diepliggende voor ons vult de sluis maar daarna kunnen wij. Vier tandenknarsende schepen achter ons hadden ook graag gewild. Die moeten wachten: één schip per beurt. Nog een sluis verder en we zijn weer op de Escaut (Boven-Schelde).

Diesel getankt in Antoing (671 l.) en water. Met volle tanks naar Frankrijk.

Ik had graag het grensbord daar even schoon gemaakt want dat staat daar al jaren zo vuil te zijn maar we kunnen niet afmeren daar dus maar door naar Mortagne waar de Scarpe in de Schelde komt. Een mooi maar wat saai deel naar Fresnes, de eerste sluis. Een aalscholver kan een gevangen paling weer eens niet aan. Een meeuw en een kraai willen het wel overnemen maar de paling wint! Kom je helemaal uit de Sargassozee…. Wie verre reizen doet…. Nog drie sluizen langs vergane Noord-Franse industrie en we zijn in de moderne jachthaven van Valenciennes. Gedraaid (lang leve de werkende boegschroef) en vastgemaakt.

Magret de Canard, geroosterde prei, avocadosalade en gebakken aardappeltjes. En daarna de stad in. Vergane glorie met hier en daar prachtige en oude gevels en pandjes maar dood en kebab. Prachtig stationsgebouw, en visrestaurant met een veelbelovende kaart.

vergane glorie… woonde hier ooit een directeur of zo?

Plannen voor de komende dagen bekeken: we gaan wachten op de opening onder Reims de 27e en niet via Parijs. Dan ws geen Doubs maar een ander rondje. Ook mooi, zoals Canal de Bourgogne of zo. Nachtje over slapen. Morgen naar Arleux, spitsen spotten.

Dinsdag 15 mei Ath – Blaton

Ondanks allerlei rangeerbewegingen vlak naast ons toch lekker geslapen.Op tijd wakker om ook op tijd klaar te zijn voor de sluis- en brugploeg.

Schoolkinderen marcheren in uniform naar hun gymnastiek en anderen gaan in pak naar hun werk. Wij liggen op tijd klaar voor de eerste brug. En ja hoor, een ploeg van vier man begeleidt ons door de eerste bruggen en sluizen. In goede samenwerking scharrelen we zo door deze punt van Wallonië. Het is landschappelijk prachtig: heuvels en weer vlak. Uitzichten maar ook groene tunnels. Koeien, kwikstaartjes en een goed onderhouden kanaal met stabiele oevers en een diepgang van ruim meer dan 1.40 m. Kruiphoogte ook gewoon ongeveer 3.50 m. Halverwege de dag een nieuwe ploeg voor de laatste sluizentrap naar Blaton: 10 in minder dan een km. Gaat vlot. ’t Vermoeiende zit em in ’t wachten tot de sluis klaar is. Schutten en varen = actie. Wachten is zoiets als slenteren in de stad….Zo zijn we rond 16 u. in Blaton op het kanaal dat ons naar Frankrijk zal leiden.

De Dender en het kanaal naar Blaton horen wat ons betreft tot het mooiste dat wij gevaren hebben. Het verdient een veel langer verblijf met wandelen, fietsen en eten. Het is enorm opgeknapt. Het kan meer aan. Komt allen, maar niet tegelijk. Wij waren een van de drie schepen van de laatste weken. We kwamen één spits tegen die lag te lossen 10 km boven Blaton.

En nu liggen we aan een kade in het kanaal de Nimy á Blaton met Engelsen in een snijpakket. Die deden Strépy-Thieu en de oude liften in het Canal du Centre. Kost allemaal niks. Europees geld als toeristische attractie. Ook wij profiteren ervan…

Avondwandeling door Blaton: niks te beleven. Morgen verder. 800 l. diesel tanken in Péronnes. Daarna door naar Frankrijk en het entrée-bord eindelijk eens schoonmaken.

Nu lezen, lui en de zon onder zien gaan.

Maandag 14 mei Geraardsbergen – Ath

Bijtijds wakker en dus maar op. De zwerfkatten in de buurt worden gevoerd. Een Engelse kruiser vertrekt, maar ’t blijkt een local te zijn. De havenmeester komt langs. Triest verhaal over overleden zoon, kruiser te koop, veel verlies. Met zijn pasje tanken we water. Hij belt voor ons de Waalse éclusiers: binnen 3 kwartier in Deux-Acres. Mooi!

Dus een varend ontbijt met verse “suikercroissants”, chocoladepasta en aardbeien, en dan later op de morgen nog een kruimelend Mattetaartje.

De sluis staat voor ons open. Twee man en die zullen ons begeleiden tot in Ath. Arbo-technisch doen ze rare dingen met allerlei handbediende brug- en sluislieren en jaagwielen maar ’t draait en ’t draait goed! Een zwaar punt van kritiek vormt dat onze autobanden-stootwillen niet mogen. Ook al zijn ze voorzien van opgeblazen binnenbanden en hangen ze aan kettinkjes. Het mag niet. De naam van het schip moet erin gegraveerd zijn. Maar ja, met een “chambre d’air” zag hij ze nog niet… en dat gaat hij nog nakijken. Allebei huiswerk dus.

Intussen is het prachtig! De Dender blijft een kronkelend riviertje tussen weiden en dorpjes met hooggelegen boerderijen want het kan hier overstromen. Vanaf Dendermonde nog maar één schip tegengekomen…

De stuw in Geraardsbergen wordt vernieuwd maar de bouw ligt stil omdat er protest is van milieugroepen.

In Wallonië nieuwe sluizen en stuwen. Niks ondiep of waterplanten tot nu toe maar dat komt mogelijk na Ath. Goed en prachtig vaarwater.

In Ath maken we vast aan de kade bij het station. Niet mooi maar degelijk. Ath bekeken. Idem.

Op de fiets een gutsje en wat slijpschijfjes gehaald om de banden te graveren. Dat lukt, en wat verf erin. Morgen vragen wat ze ervan vinden want ze zijn om 9 u. voor ons bij de eerstvolgende brug, en dan gaan ze de hele dag mee, 19 sluizen naar Blathon.

Eindelijk lamskoteletjes gevonden. Met aïoli en brood en diverse groenten heerlijk gegeten.

Het station komt tot rust. Geen scheepvaart… Zingen? Lezen? Niets hoeft, maar we willen toch wel naar Frankrijk. En liefst ergens een rondje, eventueel via Parijs.

Voor wie foto’s wil zien: kies de app Polarsteps en link naar Hannie Comijs, en je kunt ons volgen mét foto’s.

 

Zondag 13 mei Denderleeuw – Geraardsbergen

Onze ligplaats blijkt een visplaats en een hangplek. Steeds wisselend publiek. De vissers zelfs de hele nacht maar rustig.

De bakker is open dus verse en lekkere broodjes. Om 9.45 u. op weg en om 10 u. voor de sluis bij Liedekerke. Gebeld en ja hoor: ze zijn er om half elf. Alles heel rustig maar goed. Zo varen we door een prachtig groen en beetje heuvelachtig landschap over een slingerende Dender via Ninove naar Geraardsbergen. Bewolkt en een beetje miezer maat toch. Geen enkel ander varend schip. Soms gaat de brug/sluiswachter een paar kunstwerken mee. De sluizen zijn hier van de spitsenmaat dus weer smal en korter.

In Geraardsbergen merken we hoe sterk de taalgrens door het land snijdt: geen contact met de volgende Waalse sluis- en brugwachters en negatieve opmerkingen over hen. Het lukt ons ook niet om zelf telefonisch contact te leggen. Morgen zien en varen we wel verder.

De “Muur” van Geraardsbergen beklommen te voet. Is wel steil, en kasseien. Biertje en klets in het havencafé.

En dan weer aan boord voor eten, drinken, verslag, kaart, zingen en van die dingen.

Hannie is druk met haar cursus Frans, maar is toch ook echt en anders weg nu ze niet meer werkt.

Zaterdag 12 mei Lebbeke – Denderleeuw

kasteel-appartementen aan de prachtige Dender tussen Aalst en Denderleeuw

Een dikke slaapnacht na zo vroeg op maar dat mag. Dus Hannie lange Joppie-loop en ik in de skiff de Dender op-en-neer. Allebei blij en Joppie ook.

Prachtig weer. Trossen los en op naar Aalst. Bruggen en sluizen draaien vlot. Veel spitsen aan de kades en wat verwaarloosd mooi Nederlands erfgoed….

Op de wal naar de markt. Die is in ongeveer het gehele centrum van Aalst. Was even zoeken naar groenten (gevonden) en vlees, m.n. lamskoteletjes. Die hebben we niet gevonden maar wel heerlijke en eerlijke varkenskoteletjes voor op de Cobb. En allebei een lekkere haring uit Breskens.

Mattetaartjes van hier als lunch. Verder de brug door en de sluis. Afspraken gemaakt met de wachters en door een mooi groen slingerend landschap zonder enig ander varend schip beland in Denderleeuw.

Eerst vriendelijk maar dwingend de vissers van de steiger gepraat. Daarna gefietst en de omgeving gezien die niet erg de moeite waard is.

Combi-pedalen voor mijn nieuwe fiets erop laten zetten in Liedekerke (click- en plateau).

Heerlijke dingen gecobbed onder toeziend oog en neus van wat rustige hangjeugd.

Pater Noster van Verdi erin laten stromen via spotify. Dat zingen we in het najaar, prachtig!

Hannie maakt foto’s van bruggen en leert zo haar nieuwe fototoestel kennen. “Modellen” genoeg!

Een wervend telefoontje van een Arnhemse krant maakt mij en de beller duidelijk dat we niet op nieuws zitten wachten. Geen tv, geen krant. We kiezen zelf wat we willen zien en horen en dat is al lastig genoeg.

Vandaag heerlijk meer, morgen regen? We zien wel.

Vrijdag 11 mei Antwerpen – Denderbelle voorbij

Al voor half zes allebei wakker. Droog, helder, koud. Joppie met Hannie even de wal op. Ik roep de brugwachter op: de brug draait om 6 u, en daarna de Siberiabrug.

We zijn niet de enigen: ene Rianne horen we tevergeefs ook roepen en het komt toch goed. Zo zijn we tegen half zeven voor de Royersluis maar die heeft een verrassing: spertijd tot 9 u. Zinloos vroeg op en daar gaat onze vloedstroom….maar als we vastliggen denken we nog even na: er zijn meer sluizen en die bellen we: de zeesluizen Boudewijn en Van Cauwelaart en die willen ons er wel bij hebben “naar buiten”. Dus gas erop en als laatste de sluis in achter 3 anderen en een groot zeeschip. Rond kwart voor acht varen we op de Schelde, precies laag water. En nu de stroom mee, maar dat duurt een uurtje. ’t Is doodtij.

Als we aan de Scheldekant langs de Royersluis varen zien we en horen we over de marifoon dat we daar niet moesten zijn: uiteindelijk duurde het voor de schepen die lagen te wachten tot 11 u voor ze op de Schelde waren.

We varen langs de Scheldeslikken, meander-bochten en pontjes, naar een ponton in Dendermonde. Nu stroomt het hard, ws 5 km/u. Boodschappen, en de mooie markt bekeken. Weer aan boord en op naar de sluis om op de Dender te raken. We kunnen er vlot in. Voor €85 een vignet voor Vlaanderen gekocht dat drie maanden geldig is waarvan we hooguit een week gebruiken maar ’t kan niet anders. Het eten gisteren (Plateau Royal, oesters, Jacobsschelpen en tong was ook heerlijk en kostte meer….).

Vlagje van Vlaamse vaarwegen gekregen en verder. We zijn gaar. Dus het eerste plekje na Denderbelle maken we vast aan een ponton bij een heel vriendelijke havenmeester. Hier kan ik morgen ook lekker even skiffen, en dan verder naar Aalst. Daar is het markt morgen. Nu rust. Eten, lezen en de tuk. Stil is het hier. Heerlijk!

 

Donderdag 10 mei Tholen – Antwerpen

Hemelvaartsdag op Tholen: om 4 u. slaat de generator van het werkschip achter ons aan…. Oordoppen helpen, maar ’t slaapt toch niet goed meer. Dus voor achten de trossen los en op naar Antwerpen. Fris en bewolkt. Stevige dwarswind bij de Kreekraksluis maar we kunnen vlot mee. En zo melden we ons bij de Noorderbrug met ons nummer dat we jaren geleden kregen. Ze kennen ons nog. Opnieuw indrukwekkend om tussen de zeeschepen door te varen! Het werk gaat hier door. Wij genieten van onze Zeeuwse bolussen! Om 13 u. liggen we op een mooi plekje in het Willemdok.  Wandelend met Joppie bij de Royersluis gekeken. Het is nu hoog water, en rustig.

Om het tij mee te hebben moeten we morgen om 6 u. eerst de Londenbrug roepen, daarna de Siberiabrug en dan de sluis in. Als dat vlot gaat zijn we dan een uur te vroeg op de Schelde maar dat kan niet anders. Daarna racen we met de vloed mee naar Dendermonde.

Vanavond uit eten in Palais Royal, want dat is een tóp vis- en oesterrestaurant. En dan eerst nog even de stad in. Morgen verder zonder zoveel in onze ogen lelijke plastic schepen. Ieder zijn smaak en plezier, maar er zijn er hier wel veel…..

Willemdok Antwerpen Hielkje bijna onzichtbaar in de hoek

Woensdag 9 mei Lage Zwaluwe -Tholen

De dag begonnen met demonteren van de hydrofoor want die deed ’t niet goed meer. Dus water op ’t vlak dat ik net zo mooi droog had, maar niet veel. Verdampt wel weer. Geen lek of zo dus weer gemonteerd en zie: ‘t werkt weer. Ws toch langzaam lucht in het expansievat.

9.15 trossen los en een heiige Amer op met veel marifoonverkeer vanaf de Dordtse Kil en de Beneden-Merwede. Slagader tussen Rotterdam en Antwerpen. Veel schepen zijn niet zichtbaar op mijn AIS-scherm omdat ze zich bekeken voelen? Oplettend blijven varen en zo komen we rond 14.30 aan “op” Tholen. Hondje uit en boodschappen. Zeeuwse bolussen voor morgen. We vinden opnieuw Tholen mooi. Molen (te koop), kleine straatjes, haven en groen.

Telefoontje met de havenmeester in Antwerpen: 20 meter oeioei maar we regelen wel wat en de Kattendijksluis doet ’t weer niet. ’t Wordt druk wegens Hemelvaartsdag dus op tijd er zijn. Waren we al van plan.

Vrijdag dus op ’t goede (laagwater)moment bij de Rooijersluis om naar Dendermonde te vertrekken met de vloedstroom mee.

Ik reken in de late middagzon nog es wat en zie dat we vooral niet moeten haasten. Blijven denken aan alternatieve routes. Misschien de doodlopende Sambre op-en-neer. Misschien via Parijs en de Seine amont naar het Canal de Bourgogne. On verra, en Que sera sera. Hannie kreeg een 10 voor haar mondelinge toets Frans!

Vanavond restjes en morgen in Antwerpen (weer) lekker eten, bijvoorbeeld oesters of zo….

Kijk voor foto’s vooral Polarsteps en volg Hannie daarop!