2022 Tour de Bourgogne

In 2020 strandden we in Sas van Gent op 13 maart omdat de Corona-pandemie uitbrak. Daarna hebben we van alles in Nederland gevaren maar weer naar Frankrijk stond torenhoog op ons verlanglijstje. Onzekere factoren waren altijd aanstaande bevallingen van kinderen en een bijna 100-jarige vader. Nu is alles anders: Mijn vader overleed op de gezegende leeftijd van 100 jaar. En zo wilde hij het ook., in zijn slaap. Wel een zwangere: Jolijt krijgt een 2e zoon rond de 18e juli! Hannie neemt verlof van haar koor “Musica Vocale” voor 3-4 maanden. En we zijn allebei gezond en vaarkrachtig.

De Hielkje is in goede conditie, helemaal voor een 99-jarige. Nieuwe tractie-accu’s, goed in de verf, blije motor. En in plaats van 2 kajaks nu een Canadese kano aan dek. Comfortabeler voor ouderen…..  Dus: gaan!

De aanloop is wat complex: Vader uitvaren, een week klussen bij Jolijt, ons huis in Arnhem opruimen schoonmaken en inrichten voor een tijdelijke bewoner. Hielkje naar Zaltbommel om tijdens de klusweek een slaapplek te hebben. Auto naar Bommel voor Jo en Beke om elektrisch rijden te ervaren En dat lukt allemaal.

Donderdag 10 maart

En zo vertrekken we op om 8 uur uit de haven van Zaltbommel na de avond ervoor heerlijk te hebben gedineerd in La Provence om De Reis feestelijk in te luiden. Havengeld voor 2 weken volgens tarief van de Scheepvaartcarrousel en dat is vriendelijk. Stralend weer! Beetje rijp op het dek. Oppassen dus. Tank bijna vol met zelf aangevoerde diesel per jerrycan nu de prijzen de pan uit rijzen door de trieste oorlog in Oekraïne…. € 1,80… Het is een stuk goedkoper aan de weg dan langs het water….. Daar kan ik boos over worden.

De Waal op, en die stroomt ongeveer 5 km/u tegen…. In anderhalf uur bereiken we de sluis bij St Andries. Heftige stroom op de kop zodat we niet meer snelheid maken dan zo’n 7 km/u. Wij hebben geen haast en er is erg veel scheepvaart om ons heen. Voorzichtig dus. Dubbel rood! Daar waren we niet voor gewaarschuwd. 2 ½ u wachten wegens onderhoud. Dan maar de buitentafel geschuurd en in de Owatrol. Boekje lezen. En dan toch rond 11 u de sluis in, met de André, een diepgeladen binnenvaartschip. Daarna de Maas af tot het Maxima-kanaal, de sluis bij Empel in, met de André. Het gaat allemaal traag maar het gaat…. Nadat wij eruit zijn kondigt de sluiswachter per marifoon aan dat iedereen een half uur moet wachten omdat de sluisdeuren moeten worden schoongespoten… Dan breekt de pleuris uit zo hier en daar. Geduld kost geld in de binnenvaart en dat is te horen. Wij kunnen verder met de langzame André achter ons aan. Links van ons Rosmalen daar woont Pim met zijn gezin, maar iedereen is aan ‘t werk of naar school,  en we kunnen nergens vastmaken, dus maar door, de Zuid-Willemsvaart op. Sluis Hintham en sluis Schijndel draaien allebei traag maar we zijn toch rond half vijf in Veghel. Dat was ons doel. Zijkanaaltje met gesloten jachthaven maar wel een keurige kade.  Wandeltje en boodschappen. We hebben gezocht naar mooie dingen in deze plaats. Niet gevonden. 50 liter diesel gehaald met de vouwfiets en aanhangkarretje van 2×25 /l.  € 2 /l. Tank weer vol. Daarna buikje ook. Rust.

Plan is om morgen naar Thorn te gaan Dat is wel even varen, maar als alles gewoon draait draaien wij daarvoor onze hand niet om.

Vrijdag 11 maart

Zon in Veghel. Na de Joppie-loop losgemaakt, na een bijna-rustig ontbijt. Het leukste in Veghel komt weer langs: oude industrie omgetoverd tot recreatie-cultuur-theater-horeca. Prachtig! Een rustig kanaal op. Ook op de AIS geen scheepsbewegingen te zien en zo draait de ene sluis na de andere voor ons in goede samenwerking met de sluiswachter-op-afstand. Rechte lijnen door het Brabantse landschap. Steeds een drukke weg aan een kant. Bij Someren en Asten heb ik  ruim 50 jaar geleden nog een wedstrijd geroeid. Ik herken het niet.  Aarle-Rixtel, Beek en Donk, Helmond. Ze komen niet tot leven voor ons op deze manier.… Af en toe een schip in de afvaart en dat helpt want dan staat de sluis goed voor ons (in de opvaart).

Doel was Thorn, maar dat is verder dan prettig. Panheel? Nee, ’t wordt 9 km onder Panheel. Mooie kade bij een bosje waarin iemand zich heeft uitgeleefd. Veel tegeltjes met taal, de Tegeltuin, graven van dieren of urnen? Eekhoorntjes? Ratten? Prullaria met herbestemming. Een vertederend geheel. Mocht je een glimlach willen in de bedrukte stemming dan moet je hiernaartoe. Wij gaan morgen naar Thorn en dan weer verder, overmorgen.

Zaterdag 12 maart

Met Joppie nog een ochtendrondje door de tegeltuin gelopen in omgekeerde volgorde. Maakte hem niks uit en voor mij bevestiging van gisteren: blij en ontwapenend. Mooi. Trossen los en naar sluis Panheel. Die draait vlot met drijfbolders, dus 6 meter omlaag. We zijn van Den Bosch naar Roermond over een heuvel gevaren. Stukje door en dan de Maas op naar Thorn. Grindgaten, veel ruimte. Pal voor Thorn vrije steigers dus daar maken we vast. Vlakbij het stadje, “Stift”, de abdijkerk en de witte huizen. Mooi en indrukwekkend. De moeite waard, en eigenlijk een aanleiding om naar de expositie over de vrouwen van Thorn in Venlo te gaan maar dat past niet in ons schema. Boodschappen en terug. Hannie fietst een rondje, komt terug met lekkere croissants voor morgen en pindataartjes voor nu. Ik doe wat splitswerk aan de kano-touwtjes, en een dutje. Ons mooie plekje opgegeven voor een aso die een lawaai-aggregaat op z’n voordek start. Dus weg, wij dan. Naar Maasbracht, de jachthaven. Past nét, vriendelijk, en prijzig (€40! Zonder wifi, stroom, water, en luidruchtig partyschip!)maar dat is dan maar zo. Glaasje met buurman/oud-binnenvaartschipper. Ovenschotel met bleekselderij. Gaar en klaar.

Zondag 13 maart

Zondagontbijt dus ei en croissant en weer mooi weer. Op de spring de kont van Hielkje eruit gevaren, achteruit de haven uit en na de bocht vooruit sluis Maasbracht in die klaar staat. Een heel eind omhoog. En dan een lang recht leeg kanaal voor ons. Een streep naar het zuiden. Een ongeladen duwbak lukt het maar nauwelijks om de sluis in te varen. Steeds aan lagerwal door de stevige wind…. We kijken uit over het veel lager gelegen land met rechts van ons de kronkelende, hier onbevaarbare, Maas. Sluis Born. Vrachtvaart en dan Maastricht. De hele kade is vrij! Alle losse dingen van het dek gehaald om gelegenheidsdieven geen motief te geven. Fietsen driedubbel op slot. Rondje hondje en boodschappen. En dan gezellig met Em Sadler aan de thee en de borrel. Blijft ze Japans studeren of gaat ze meer in de boekhandel werken. Een hele puzzel. De paddenstoelen in de risotto waren niet optimaal maar buikje weer vol. Morgen? Stadswandeling bij goed weer en anders varen naar een plekje tussen Luik en Huy. Zelftest was gelukkig negatief. Alleen maar de kaakholten… ’t Noopt toch tot voorzichtigheid in de contacten.

Maandag 14 maart

Afvaart na mooie stadswandeling in Maastricht. Vlot geschut in Ternaaijen. Alleen in de grote sluis! Albertkanaal ziet er verlaten uit. Onder de IJzeren Rijn door en bakboord uit voor de sluis naar de Maas. Dat kan als we maar minder breed zijn dan 3.70, want er is een deur kapot… Met voorzichtigheid en een paar krasjes op ’t potdek komen we bij de jachthaven van Visé. Geen plaats. Dus verder naar het Robinson-eiland en dat past ons. 

Dinsdag 15 maart

Vertrek rond 9 u. Veel mooier dan dat stomme Albert-kanaal. Geleidelijk aan toch wat industrie maar het uitzicht is twee sluizen waard. Canal de Monsin et son écluse. Hoeveel personen en wat is de lengte en de bestemming. We zijn weer geregistreerd in Wallonië. Weer ’t Albertkanaal op en zo langs Liège. Stroom 1-2 km op de kop. Druilweer. Industriële oevers. Schutten gaat vandaag met tegenliggers. Dat kan zo. Langszij een opleidingsschip in de sluis. Hij had verder door kunnen varen… De sluismuur aan bakboord mag niet worden gebruikt want daarnaast zijn ze de nieuwe grotere kolk aan t bouwen. En dan Huy. Toch maar de Koninklijke Yachthaven. Rustig en beschut voor €17. 

Woensdag 16 maart

Afvaart van Huy rond 9 u. Rustig weer. Weinig tegenliggers. De sluizen komen steeds gunstig uit; staan steeds klaar. Geen drijvende bolders, dus overzetten. Bolder in de wand en een draad op de voor- en de middenbolder bevalt goed. Veel plastic in takken op de kant van het hoogwater een paar maanden geleden. Rond 13 u. de sluis onder Namen. Ook vlot. Halve sluis. Daarna even vastgemaakt voor een Joppieloopje. We willen geen stad dus verder. Op naar Profondeville voor wandelen en diesel. Rond 1530 vastgemaakt. Startaccu’s gemeten. Die hebben voldoende spanning lijkt zo….. Dus zo laten. Morgen ook hier. We zijn er. Voortschrijdend inzicht en contact met Ekko en Hans Venema: startaccu’s zijn aan vervanging toe…. Bij starten blijkt de ene accu geen spanning te leveren.. (advies van Hans V). Dus.

Donderdag 17 maart

Begonnen met diesel vullen. Kost hier nu € 2.07 en dat is veel maar langs de waterkant nog meer. Dus 2  x 25 l die ik nog had erin laten lopen en nog 4 x 25 getankt. Het vulsysteem kan beter maar de moeite waard. Tank vrijwel vol. Nu afwachten wat de plannen voor prijsverlaging opbrengen. Wordt ws Rethel vanaf 1 april.

Op zoek naar iemand die me nieuwe accu’s kan bieden gestuit op een behulpzame en vriendelijke baas-garagist die me meeneemt in zijn auto naar de volgende garage (van hem) met een kwaaie baas die het allemaal in z’n eentje moet doen etc… Contact gelegd met een groothandel in Dinant die dezelfde Optima’s in voorraad heeft. Daar zijn we morgen.

Vrijdag 18 maart

50 % stroom in de tractieset  en daar moet ik aan wennen maar ’t is goed. Varen en bijladen. In Dinant de startaccu’s eruit gehaald en in het karretje geladen, en nu 1200 m lopen, de helling op. Om 1220 bij de zaak in Dinant maar die pauzeert vanaf 12 u. Om 1250 weer open. Plezierig geholpen. Kost vrijwel € 500 voor twee…. De oude doorgemeten: de ene overleden en de andere solidair dus ook afscheid van genomen. Met 24 V in m’n karretje de helling weer af. Gemonteerd en…als een zonnetje! Dat was ik vergeten, zoals dat hoort te klinken. Vroemmm, en zonder rood lichtje van de Victron. Blijdschap gedeeld met Ekko en Hans die ik geconsulteerd had.

Nachtplek in Waulsort, een ontmantelde mooie haven met prachtige kades en wandelingen. Lentezon!

Zaterdag 19 maart

Zonnige morgen. Koud en we liggen in de schaduw, maar boven op de berg schijnt de zon. Dus erop uit. Ferme stappen brengen ons boven met diverse mooie uitzichten. En weer naar beneden.

Aan boord een heerlijk vlotte start zonder rood lichtje..

En zo komen we in Givet. Frankrijk. We melden ons in de sluis 4 Cheminées. Vignet in orde en we krijgen onze afstandsbediening. Nu is het pas echt….

Voor het eerst varen we langs Givet zonder aan te leggen. Geen lunch noch diner.

De tunnel wacht ons. Er is wel iemand van de VNF bij nodig maar dan zijn we de sluis door en varen we de tunnel in.

Ik had de schijnwerper voorbereid maar stop de foute stekker in het stopcontact. Geen licht dus voor stuurvrouw Hannie. Onrust. En ook de handschijnwerper is plots leeg. De LED-lamp doet t ook niet. Allemaal jammer maar toch gaat ‘t goed. Zo komen we in Vireux-Wallerand nadat eerst een gevangen spits (Gisèle) voor ons uit de sluis bevrijd moet worden met duikers. Een deur zat vast. Mooie kade met blafhond. Supermarkt. Boudin blanc. En alsmaar mooi weer.

Zondag 20 maart

Vlot weg en de eerste sluis doet ‘t mooi met t doosje. Dat wordt daarna minder… Van de tien sluizen deze dag hebben we bij vijf hulp nodig van de VNF. Manoeuvres met Hannie via de zwemtrap naar de kant en niet beantwoorde telefoontjes. 1-3 km/u stroom tegen. In Fumay water getankt. De druk staat op de niet-zo-goed afgesloten kranen. Tank in 10 min. vol. Lege kade. Dorp in (winter- en zondags-)rust. Voor Revin varen we de Gisèle op de kont. Toch maar voorbij. Dat wordt geaccepteerd. Rond 17.30 maken we vast in Monthermé. Het enige schip aan de kade. Wel 4 campers.

Maandag 21 maart

Lente. Mooi weer. Niet gevroren. Op de bromtollen boodschappen gedaan. Iets voor 9 u. afvaart. Allemaal bekende plekken. Bijna overal is wel iemand van de VNF op de sluis. Dat helpt en ’t is ook nodig helaas. Charleville-Mezières door en de Meuse verder op tot de plek met hoge den bij de sluis naar het Canal des Ardennes bij Pont-á-Bar. Hier werkt alles totdat de deuren weer open moeten…. Dank aan de meneer van de VNF…. Aan pennen vastgemaakt. Gelopen naar de dieselpomp. € 2,14 per liter. Dan wachten we maar even. Morgen varen we dus langs, naar La Cassine. We hebben het gehaald: een week de tijd voor het Canal des Ardennes voordat de chomages begint! Zomerkleding, wandelen en fietsen.

Dinsdag 22 maart

De zon verwent ons, al tijdens het Joppie-loopje en ook daarna. We varen de dieselpomp voorbij. En dus komen we bij de sluis Die laat ons binnen maar stagneert daarna wegens een niet  volledig openende deur door vuil. De intercom doet t niet. Ik loop naar sluis 4 en die staat klaar en de intercom doet ‘t. Ze komen. En ze komen snel. De bakboorddeur opent niet. Oude olie zegt hij. Verder. Uitvaart uit sluis 4 met dubbel rood omdat daar ook de deur niet volledig opent maar wij kunnen verder. Heel rustig varen want we trekken de oevers leeg bij meer dan 7 km/u. De stand lijkt iets lager dan anders. Doel is La Cassine en de kade is leeg. Mooi. Ruimte voor nog een spits erbij, maar we vernemen van de VNF-man later in de middag dat wij de enigen zijn op het kanaal. Rustig. Luikenkap en dek schoongeborsteld en opgeruimd. Even de kano geprobeerd. Lui in de zon gelegen. De sluis laat zo af en toe de inhoud van de kolk gaan. Teveel water? Genoeg. Wij blijven nog een dag.

Woensdag 23 maart

Dagje La Cassine. Met de fiets erop uit. De hoogste heuvel overwonnen. Stonne. En terug via een prachtig Karthuizer Chateau. Te voet het dorp verkend. Behalve de mooie kasteelruïne is er niet veel. Klaar gemaakt voor varen morgen

Donderdag 24 maart

9u. Enkel rood. Hannie loopt terug om met de telecommande de sluis te activeren. Dat lukt en alles werkt. Nog een sluis verder en we zijn op het hoogste (scheidings-)pand. Er wordt gewerkt aan het kanaal: het jaagpad is en wordt geasfalteerd in het kader van de Voies Vertes. Oevers worden hersteld. We zien 2 x een bisamrat…. Boodschappen in Le Chesne. Lege kade. En dan komt de `VNF vragen of we wel verder gaan: ja, tot Neuville Day. 19 sluizen omlaag. Dat gaat vlot. De VNF rijdt mee. Er hapert bijna niets. Mooie kade in Neuville Day met bolders en op diepte. Tot nu toe geen waterplanten in het kanaal. Ook weinig rommel in het water. En geen andere varende schepen….. Het water is 8 gr. Te koud om te zwemmen. Verder is het warm. Te warm voor de lente met meer dan 20 gr.

27, 28 en 29 maart via Woudrichem en Wijk bij Duurstede naar Arnhem

De wind weet van geen wijken. Afvaart van lage wal. Guur maar zonnig. Onder de keersluis door naar Woudrichem via de Afgedamde Maas. Ruim vaarwater. Een beetje beroepsvaart. Stille jachthavens en wat scheepswerven. Telefonisch contact met de havenmeester van Woudrichem: de jachthaven is wegens de crisis gesloten. We mogen aan de steiger naast de veerboot. En daar zijn we de enigen. Prachtig uitzicht over de Merwede. De scheepvaart gaat door.

Lekker gewandeld door de uiterwaarden. Een visser vangt een grote snoek. En een guilty pleasure: heerlijk patatje gescoord!

Zaterdag lekker een klein stukje met de stroom mee naar Gorinchem, vlot de Merwedesluis in het Merwedekanaal op naar Vianen. Mooi varen, een beetje hoger dan het land eromheen. Langs Meerkerk en aan de andere kant het Hoogeind, het oude land van mijn voorouders van moeders kant.

Even boodschappen en Joppie-loop in Vianen. Vlot de sluis door en de Lek op die boven Hagestein Beneden-Rijn heet.

Forse wind op de kop een een beetje stroom, maar we hebben geen haast en dus komen we met 1200 toeren en 8-9 km/u in Wijk bij Duurstede. Plek in de haven is er niet door werkzaamheden. Dan maar buiten tegen de kade, tegenover de Compaen. Ook goed. Geen havenmeester gezien. Wel Henk Muis van de Jeanette die ook tegenover ons ligt. Te koud om buiten te zitten dus dan maar geen geCobbde garnalen. Kan ook in de wok.

Zondag de 29e op weg naar huis in Arnhem. Heftige wind die ons soms de lage wal in wil drukken. Dus maar onder de hoge wal varen. ‘T Is rustig dus t kan goed. De ongeladen beroepsvaart doet t ook maar die hebben een blauw bord.

Via sluis Amerongen en sluis Driel zijn we rond 1530 in onze Haven van Coers. Lytse Hielkje is al door de buurvrouw opzijgelegd en de schuifdeur is open. Thuis.

Zwaaiende buren heten ons welkom. Raar zonder geknuffel!

Nu gaan we ervaren hoe het is om gewoon thuis te zijn in deze crisis. Dat is hoe t voor iedereen is, en nu ook voor ons…..

Bijna drie weken weg geweest. Was raar, heerlijk, en lang weg. Schilderwerk gaan we thuis doen en misschien over een paar weken naar Friesland? We zien wel.

23 t/m 26 maart van Yerseke naar Heusden

En het is weer anders gegaan. Op de fiets hebben we Goese Sas en Goes verkend. Geen plekken zoals wij die willen. Dus dan naar Veere? Gebeld met de havenmeester: geen plek voor ons aan de kade met stroom tenzij in het kanaal. Dat gaan we verkennen.

Dus de 24e met de ebstroom die kant uit. Prachtig weer; wind mee. En al varend bedenken we dat we beter naar Zierikzee kunnen gaan: bekende goede jachthaven, prachtig stadje, mooi eiland. En er is volop plek.

De havenmeester vertelt dat hij in overleg is over sluiting van de jachthaven ivm de coronacrisis…… Zierikzee is weer prachtig maar ‘t bruist niet. Zo langzaam aan dooft ons vakantiegevoel.

We gaan naar Arnhem, veilig thuis en dan later evt naar Friesland. De Krammersluis draait misschien niet dus gebeld. De sluiswachter zegt dat hij het vreemd vindt dat de pleziervaart doorgaat maar we kunnen komen.

Dus de 25e vertrokken. Via Keeten, Mastgat en Zijpe, Krammersluizen en Volkerak naar de Dintel. Even voorbij Stampersgat een mooi plekje gevonden. Rustig water; geen stroom.

De 26e verder via Mark, Markkanaal en Donge naar Geertruidenberg. Ook weer zo’n mooi oud vestingstadje, maar verstopt door de Amercentrale en heel veel industrie…..

En dan de Amer op die Bergsche Maas wordt. Plekje gevonden in parelstadje Heusden. Mooie wandeling gemaakt. Maar wat een macaber sfeertje: leeg, stil, koud.

Steeds zon en koude wind, maar prachtig! Morgen, 27 maart, naar Woudrichem. Paar uur varen en dan de wal op.

Zondag 22 maart Yerseke

Het waait nog steeds fors maar bij laag water liggen we beschut achter de havendijk. Zondagmorgen, zon. Plannen maken. Nu alle burgemeesters in Nederland plannen aan het maken zijn voor een eventuele lock-down moeten wij nadenken over onze plannen. Zomaar zwerven is niet langer verantwoord. We moeten er steeds vanuit gaan dat we ergens weken kunnen blijven als dat moet, dus met water, stroom en beetje beschutting. Winkel op loop-/fietsafstand. Niet in Brabant, niet in de stad.

Dus: we wachten het nieuws af en blijven liggen. Morgen, maandag, gaan we bellen met Veere, Goese Sas of Kamperland over de mogelijkheden.

Zo snel mogelijk naar huis is op dit moment geen optie door de wind en de stroom tegen. Daarnaast woont Rosa nog in ons huis en kunnen we daar niet goed schilderen door de pluizen die de komende weken van de bomen komen.

Door naar Friesland zou kunnen, maar die route voert ons langs Arnhem…. Wel in gedachten houden.

Wij hebben het goed. Aardige mensen om ons heen. Prachtig uitzicht. Mooi wandelgebied.

En de lekkage en verstopping in de vuilwaterafvoer lijken verholpen! Wat willen we nog meer?

17 t/m 21 maart. Terneuzen – Yerseke

Inkopen gedaan. Mensen bij de kassa zitten achter een scherm en hebben handschoenen aan. Overal erg rustig…. Heerlijk harinkje gekocht bij de visboer en terug aan boord.

Kijkend bij de sluis zien we deze net naar binnen uitvaren. ‘T is eigenlijk te vroeg maar ik wil graag zekerheid en dus varen we er naartoe, melden ons, en we kunnen mee. En zo liggen we ruim op tijd aan de binnenkant van de wachtsteiger buiten op de kentering te wachten waarna de vloedstroom ons meeneemt naar Hansweert. Rond doodtij los en dus nog weinig stroom mee. Achter ons komen de schepen die de schutting na ons hadden. Ze halen ons vlot in. Goed uitkijken waar we varen om hen niet in de weg te zitten maar ook opletten op de golven van grote zeeschepen.

Een snelvarend zeeschip trekt zulke grote golven dat de Hielkje ongeveer uit het water komt en er dan weer op klapt. Dat kan maar het is niet fijn. Een diepgeladen achterligger met het ruim open roept over de marifoon dat dit niet kan: met dichtgeknevelde deur toch water binnen gekregen. Het Zeeschip voer veel te hard en dat mag niet. De loods reageert lauw….

In Hansweert kost het een klein uurtje voor we de sluis door zijn. Dan het kanaal en naar ons bekende plekje in Yerseke. Mooi voor donker. Rust.

We blijven een paar dagen in Yerseke. Stroom en water, winkels, makkelijk om Joppie uit te laten. Kibbeling ook lekker… en bolussen.

Dit is anders dan anders voor ons: geen ander doel dan een paar maanden trekken; geen vaste route; geen schema. We willen vooral ligplaatsen aandoen waar we niet eerder waren, en niet in de stad. En dan zien we wel waar dat ons brengt.

Door de Coronacrisis gaan de Kadedagen in Arnhem niet door. De Hielkje kan dus ook meteen naar Friesland, of toch via Arnhem. Koor en concerten ook gestopt. Dus alle ruimte om te lezen, te fietsen, te wandelen en te klussen.

Contact met de wereld via app en telefoon. De wereld is fysiek bijna op slot maar digitaal is men creatief en communicatief. Dat geeft misschien andere virussen weer een kans….

Mooie fietstocht gemaakt naar Wemeldinge en Kapelle. Prachtig natuurgebied bij Yerseke met allerlei ganzen, lepelaars, bergeenden, grutto, wulp. Daar gaan we vandaag met de kijker nog es naartoe!

Eigenlijk zouden we gisteren wel willen vertrekken maar een felle NO-wind met ons aan lagerwal deed ons besluiten hier te blijven. En dat is goed. Over een paar dagen gaan we waarschijnlijk naar Goes.

Vandaag de oorzaak van wat water op t vlak gevonden: afvoer van de spoelbak is in jaren dichtgeslibd. Met veel moeite weer doorgankelijk gemaakt. De vuilwaterpomp vlotterde niet betrouwbaar dus opletten en evt een nieuwe vlotter ergens laten bezorgen….

Hannie bakte een heerlijke chocoladetaart!

En vandaag schijnt verwarmend de zon. Gure wind maar zo is het goed!

15 en 16 maart Sas van Gent en Terneuzen

Ligdag Sas van Gent begint met ochtendgymnastiek, een soort bootcamp van een half uurtje. Lekker en Joppie uit.

En dan ontbijt met eitje en croissants, want ’t is zondag al zouden we ’t vergeten.

Wat moeten we nou en wat willen we..

De berichten over de vaarwegen in Frankrijk zijn nog steeds ontmoedigend door hoogwater en sluisgebreken.

Frankrijk en België zijn in crisis en Nederland maakt vandaag de maatregelen bekend.

Zó dicht bij België en dan niet verder? Dan toch de Moervaart naar Lokeren?

Lille en Parijs zijn dooie steden geworden dus daar hebben we niks meer te zoeken. 

’t Is even een bocht door maar we besluiten in Nederland te blijven, en dan vooral in Zeeland. Mooi, leeg, weinig Corona tot nu toe. Natuur, ruimte voor bewegen (bootcamp, fietsen, skiffen), en dichtbij mijn vader die zomaar kan sneven.

Contact gelegd met Pieter die deze historische haven is begonnen.  Kleine bijdrage afgesproken.

10 km gewandeld aan de overkant van het kanaal. Mooi natuurgebied waar Joppie wildlucht in de neus kreeg……

Maandagmorgen samen spieren en gewrichten los gemaakt.

Inkopen gedaan. Hier en daar minder gevulde schappen. Echt karretjes met veel wc-papier… Wij lekker bolussen gekocht. Geld in het bakje en niet in de hand.

Rustig met zacht weer en weinig wind naar Terneuzen getuft.

Steeds weer onder de indruk als er weer zo’n kasteel met of zonder sleepboten door de draaibrug gaat.

Sweet memories in Terneuzen opgehaald. Complimenten over ons scheepje in ontvangst genomen en 25 km gefietst door Zeeuws Vlaanderen. Prachtig, oud land, bevochten op de zee.

Morgen met de vloedstroom weer naar Hansweert… en verder.

13 en 14 maart Dordrecht – Yerseke – Sas van Gent

Het waait, maar binnen onze grenzen. Dus iets over half negen weer naar buiten, de Oude Maas op, via Dordtsche Kil naar het Hollands Djip. En de golven vallen mee. Zon erbij. Motor snort prettig na veel koestering en gereinigde diesel.

Joppie en Hannie genieten: de één van troosten en de ander van getroost worden.

Denken we dat we ’t ergste hebben gehad, krijgen we de barste baren onder de hoge wal vlakbij de Volkeraksluizen, ik schat een meter hoog. Een stevige ton trekt zich naar ons toe maar wij winnen. Vrij. Vastgemaakt aan de passantensteiger en Joppie de wal gegeven. Gaan we verder?

Ja, na een beetje gesprek, en het gaat prima. Samen met spits “Landgoesting” die een beetje over stuurboord ligt…

Wat rustiger door de hoge wal van Flakkee komen we bij het Rijn-Scheldekanaal, langs de Dintelse Gorzen en de Slikken van de Heen. Dan wordt het rustig, bijna saai, maar fijn voor Onze Kleine.

Tholen voorbij en de Bergse Diepsluis in naar de Oosterschelde. Een groot spandoek geeft aan dat de sluis vanaf week 10 er een aantal weken uit ligt maar daar is niets van te merken. Vlot geschut en hop, op ’t zout. Prachtig helder water. Klinkt anders, schuimt anders. Anderhalf uur varen naar Yerseke. De Viskêête gebeld dat ’t een half uur later wordt.

Vastgemaakt na telefonisch overleg aan de langssteiger in de Beatrixhaven. En na een Joppie-loop, vullen van de watertank, zetten van ’t Zeelandvlagje, óp naar ons smaakpaleis.

Dus oesters en gebakken schol. Vurukkeluk.

Zaterdag de wekker om kwart voor zeven. Hondje uit. Ontbijt klaar. Gaan. Hoogwater is hier al over de top. Het doel is om de ebstroom vanaf Hansweert mee te pakken naar Terneuzen. Dat lukt goed, en in een hartverwarmend zonnetje varen we naar de zonbeschenen Dow-Chemical-horizon van Terneuzen. Soms 17 km/u.

Zeekastelen en bijpassende golven op onze weg.

En dan een uur wachten bij de Oostsluis maar dat hoort erbij. Gezellig contact met de bemanning van spits de Avenir die op ons moest wachten in de sluis van Hansweert.

Het vullen van de sluis door de sluiswachter is een mooi vak. Echt iets voor Hannie…

Niet alle schippers houden zich aan de instructie maar we kunnen er toch in, tussen twee dikke jongens. Leuke schut-gesprekken en dan mogen we er weer uit.

Natuurlijk moet ik vanwege de sweet memories Terneuzen in, en bolusssen kopen bij bakkerij van der Linden in de Axelsche Straat, maar ook bunkeren en dat gaat voor. Mooi dat het op zaterdag kan en dus dan maar een andere keer passagieren.

Met 570 liter diesel erbij, en een goed gesprek met de bunkerbaas weer verder.

Hij bereidt ons voor op vluchtende Belgen die onze winkels leegkopen omdat bij hen alles dicht is wegens de Corona-crisis.

In Sas van Gent is door een mooi initiatief een haven ingericht voor historische schepen en omdat wij nu varend erfgoed zijn denken wij daar wel bij te mogen.

Mooi plekje gevonden aan een steiger, aan een parkje met Belgische campers die ruim uit elkaar staan. Vermijdingsgedrag? 

Inkopen bij mijn favoriete winkel en inderdaad veel lege schappen, zoekende Belgen en een vertwijfelde manager: wc-papier en bruine bonen…. Is dat crisis-coping?

Wij vinden alles wat we nodig hebben. 

Moeten we in Nederland blijven of trekken we er ons niks van aan?

We besluiten niet mee te doen in de paniek, noch ons te laten beperken. Oud genoeg. Het virus vindt ons wel. 

We gaan rustig kijken waar de stremmingen zijn en worden opgeheven, en zo Parijs voorbij.

Kan die wind eens een keer gaan liggen?

Woensdag en donderdag 11 en 12 maart Arnhem – Dordrecht

Uitgezwaaid en geknuffeld met jarige en niet-jarige buren vertrokken uit de Haven van Coers na een stevige toet.

Meteen op sterke stroom naar de Pannerdense Kop want sluis Driel ligt eruit door hoogwater enzo.

Doel is Zaltbommel want daar woont Borre, ons jongste kleinkind.

Bijna 4 uur varen tot de Pannerdense Kop en dan 4 uur tot Bommel.

Nog door wind en golven een stootbandje verloren maar dat bleef door de binnenband drijven en dus zag ik em.

Rondje gedraaid, opgevist en de haven in.

Lege “kade” = ponton en aardige gastvrije havenmeester.

De wind is fors.

Gezellig met de familie gegeten en  op tijd in bed want een vermoeiende dag.

De volgende morgen rustig aan de havenmeester ontvangen, boodschappen gedaan en gewandeld.

Terug bij de Hielkje is de wind rustiger.

Dus kijken op de Waal of het vaarbaar is en of we kunnen bunkeren.

Los, haven uit en de Waal op.

Bunkerschip bezet, golven en wind vallen mee, dus op weg. En dat gaat goed.

Na Gorinchem lijkt de wind toe te nemen, het water wordt breder, de golven hoger. De Hielkje houdt zich goed, wij ook, inclusief Joppie.

Toch te grote klappen van het voorschip op de grote golven. De voorsteven verdwijnt net niet in de volgende golf….dus toch maar richting Dordrecht en niet naar het Hollands Diep en de Volkeraksluizen.

Zoeken en bellen naar jachthavens en brugwachters maar uiteindelijk simpel via kanaal 74 de Damiatebrug open en de Wolwevershaven in.

Da havenmester vindt ons mooi.

Gratis want erfgoed, voor 2 weken….

Rondje Dordt gelopen, even de dorst bestreden, en

 weer aan boord.

Morgen kijken hoe t is.

’t Scheepje en wij kunnen wat hebben maar grenzen zijn er. 

Voorjaar 2020 richting Frankrijk

We gaan weer ruim twee maanden varen met onze Hielkje.
Frankrijk, zuidelijk van Parijs is het doel.
Niet heet, wel rustig.
Maar nog overal hoogwater: crue en arrêt de navigation.
We gaan t proberen! We vertrekken 11 maart.

Dinsdag 24 juli Venlo – Arnhem

Vandaag naar huis. De laatste sluizen, de laatste vaaruren. Vlot weg en zo varen we om kwart voor acht weer op de Maas. Er zijn meer jachtjes en wat beroepsvaart. Het wordt weer een warme dag.

Omdat we zo vroeg al varen mogen we voor 10 uur al onze chocoladebom. Mmmm…

Brede rivier met groene oevers en vee, vaak met de poten in het water. Na een paar uur sluis Sambeek, de laatste in de Maas voor ons. Samen met jachten en een binnenvaartschip een volle bak.

Een paar uur verder zitten we op het Maas-Waalkanaal. We halen een treuzelend canal-du-nordschip in waarachter twee aanstormende schepen met ons richting sluis Weurt varen.

Even gas erop houden en we kunnen schutten met de grootste in de oude sluis. Diepgang maar 1.45 m. Een meter omlaag en we kunnen aan onze 2 ½ uur durende krachttoer beginnen: tegen de Waal op naar de Pannerdense Kop. Indrukwekkend hoe de rivier kolkt bij tonnen en brugpijlers. Met maximaal toerental toch niet harder dan 5 km/h. Later wordt het beter als ik rekening kan houden met de kribben en de neer.

Drukke scheepvaart maakt dat ik niet steeds kan varen waar ik wil maar toch zijn we rond half vijf bij de Kop. Het Pannerdens Kanaal in en dan gaat het vlot met de stroom mee naar Arnhem.

De stad lijkt uitgestorven. Op de strandjes wel wat mensen maar de meesten blijven binnen.

Met deze waterstand konden we vroeger niet naar binnen maar nu er gebaggerd is lijkt het te kunnen en zo maken we rond half zes vast aan ons huis, verwelkomd door de buren. Slingers en “WelkomThuis”, en een heerlijk schoon huis met allerlei gezellige verrassingen van de buren die er tijdelijk in gewoond hebben.

Even een raar gevoel, maar toch snel weer thuis.

’s Avonds de verjaardag van Casper gevierd. Zo deden we dat de vorige keer ook.

Drie dagen 10 uur gevaren is veel, maar vooral wegens de hitte. Verder goed te doen zolang de sluizen mee zitten.

 

Zo deden we ongeveer 500 sluizen in 80 dagen. Ongeveer 320 motoruren betekent gemiddeld 4 uur per dag, en 2 uur sluizen met de motor uit (10-15 min. per sluis).

Dat bevalt ons: we varen graag, helemaal als het warm is.

Het was een prachtige reis met de mooiste landschappen en aardige mensen.

We gaan het weer doen, maar wanneer en wat? Dat komt.